Jezus spotyka swoich uczniów oddalających się od Jerozolimy. Jest nimi zainteresowany. Traktuje poważnie to, co teraz czują i o czym rozmawiają. Otwiera im szeroko drogę, żeby wylali przed Nim swoje serca. Żeby opowiedzieli Mu siebie. O czym ty mógłbyś opowiedzieć dzisiaj Jezusowi?

Uczniów wypełniał smutek. Byli zmartwieni, że Mesjasz zawiódł ich oczekiwania. Jezus zauważa, że ich serca mogłyby być bardziej słuchające. Maluje przed nimi rzeczywistość widzianą z perspektywy proroków. Ta optyka powoli kruszy smutek Jego uczniów.  W jakich kwestiach potrzebujesz, by twoje serce było bardziej słuchające? Możesz poprosić Jezusa, żeby przemieniał je tak, jak przemienił serca uczniów.

Uczniowie najpierw wylali przed Jezusem swoje serca. Potem Chrystus z czułością, ale i troskliwym zdecydowaniem, zajął się ich smutkiem. Chwila po chwili serca Kleofasa i drugiego ucznia napełniają się ogniem. Jezus zostawia w nich ślad. Nie zwracając uwagi na zmęczenie podróżą, niemal natychmiast wracają.