Jezus pierwszy zobaczył niewidomego i nie przeszedł obok niego obojętnie. Dostrzegł jego ból związany z życiem w ciemności i bezradność, zanim niewidomy zdążył o cokolwiek poprosić. Pomyśl, co w twoim życiu jest przestrzenią, w której doświadczasz bezradności. Jakie uczucia rodzą się w tobie na myśl, że Jezus chciałby w tę przestrzeń wejść?

Choć inicjatywa uzdrowienia wychodzi od Jezusa, to jednak nie dzieje się to automatycznie. Niewidomy jest zaproszony do podjęcia konkretnego kroku, aby odzyskać wzrok. Zastanów się, do czego możesz poczuć się dziś zaproszony przez Jezusa? Jakie emocje budzi to w tobie?

Odzyskanie wzroku przez niewidomego, wcale nie wzbudziło powszechnej radości. Jego świadectwo o tym, co Jezus uczynił w jego życiu, spotkało się z podejrzliwością i odrzuceniem.